Przemiany

krisis – z gr.: rozstrzygnięcie, punkt zwrotny, moment, w którym coś domaga się uwagiPrzemiany otwierają scenę eksperymentalną Groteski i prowadzą widzów na rozgrzane słońcem wykopaliska archeologiczne. Skwar. Kończąca się woda. Sprzęt, który zawodzi. Zespół funkcjonujący w wyraźnej hierarchii: profesor, jego żona, młodsi badacze, którzy mają „robić swoje”. Bezowocna praca trwa, a czas płynie nieubłaganie.To, co miało być badaniem przeszłości, stopniowo zaczyna dotyczyć teraźniejszości. Coś pęka w relacjach, w strukturze zespołu, w samej opowieści. Narracja układa się jak archeologiczny profil: warstwa po warstwie odsłania kolejne napięcia i przesunięcia. Realistyczne sceny przechodzą w działania performatywne, rytm pracy zamienia się w partyturę ruchu i dźwięku, która coraz wyraźniej wymyka się ustalonemu porządkowi.Fragmenty Metamorfoz Owidiusza powracają jak refren. Mit nie jest ilustracją, lecz soczewką, przez którą oglądamy współczesność. Historie mitologicznych przemian rezonują z tym, co dzieje się tu i teraz.Każda z postaci znajduje się w innym momencie swojego życia. Każda inaczej reaguje, gdy dotychczasowy układ przestaje działać. Jedni kurczowo trzymają się przypisanych ról, inni próbują je przekształcić.To opowieść o chwili przejścia, punkcie zwrotnym, w którym nic nie jest ostateczne, a zmiana niekoniecznie wymaga decyzji - wydarzy się

Przed zakupem sprawdź aktualną datę, miejsce i dostępność biletów u organizatora.