NOSPR / Wacławik / Bialic / Gra nastrojów i emocji / S3

DyrygentPiotr WacławikWykonawcyNOSPRArkadiusz Bialic – organyMarcin Majchrowski (Program 2 Polskiego Radia) – prowadzenieProgramKarol SzymanowskiNokturn i tarantela op. 28 (ork. Grzegorz Fitelberg)Horatio ParkerKoncert organowy es-moll op. 55Antonín DvořákScherzo capriccioso op. 66Tytuł Scherzo capriccioso sugeruje muzyczny żart, ale u Dvořáka (1883) gra pozorów szybko ustępuje miejsca narracji bardziej niejednoznacznej: obok walcowej swobody pojawiają się cienie, przebłyski groteski, niepokój i tętniące pod powierzchnią tańca napięcie. Kompozytor żongluje barwami orkiestry i buduje formę o rozmachu znacznie większym niż w typowym scherzu symfonicznym. Z takiej właśnie późnoromantycznej tradycji czerpie Horatio Parker w swoim Koncercie organowym es-moll (1902). Amerykanin, znany dziś przede wszystkim jako nauczyciel Charlesa Ivesa, proponuje muzykę o szerokim oddechu, w której organy wchodzą w dialog z orkiestrą i wspólnie prowadzą narrację. Słychać fascynację monumentalnym brzmieniem instrumentu, dbałość o przejrzystość faktury i różnorodność nastrojów: od ciemnego początku, przez odcinki liryczne, po energiczny, wirtuozowski finał. Z kolei Nokturn i tarantela Szymanowskiego to dyptyk skrajnych stanów: nocnej kontemplacji i tanecznego rozedrgania. Część pierwsza snuje się w długich, zmysłowych frazach, z charakterystyczną dla kompozytora aurą egzotyki i migotliwymi harmoniami. Druga uruchamia zupełnie inny żywioł: nieustępliwy puls, spiętrzającą się

Przed zakupem sprawdź aktualną datę, miejsce i dostępność biletów u organizatora.